Κολυμπώντας όμορφα

Αν και ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι απολαμβάνουν το blog, θα τελειώσει, για το καλοκαίρι τουλάχιστον στις 15 Ιουνίου. Το τι κάνω όταν επιστρέψω εδώ είναι ασαφές. Η σύντομη φόρμα είναι καλή καθώς με εμποδίζει να αφιερώνω πολύ χρόνο στο ιστολόγιο, αλλά αναρωτιέμαι μερικές φορές αν ο καιρός είναι λίγος και περιστασιακός μπορεί να είναι καλύτερος. Όπως και σήμερα, δεν υπάρχει πραγματικά μια ενδιαφέρουσα ιστορία να πούμε. Σίγουρα χάρηκα στο Dog Palace, αλλά δεν υπάρχουν πολλά νέα ακόμη και από εκεί. Ο Μαύρος κρέμεται από μια κλωστή, αλλά φαίνεται ικανοποιημένος να κοιμάται κοντά μας όταν είμαστε κοντά μας και να τρώμε πολύ λίγο.

Δυστυχώς ο Buddy, ο νέος τύπος που ήταν πάντα λίγο ταλαντευμένος στα πόδια του, είχε κάποιο πρόβλημα χθες και είναι ακόμα πιο ταλαντευόμενος και δεν τρώει πολύ καλά. Είναι πολύ λυπηρό γιατί δεν είχε πολύ καιρό εκεί πάνω, να απολαύσει τον χρόνο του σε ένα τόσο ήσυχο μέρος. Ελπίζουμε να γίνει καλύτερα και να έχει λίγο περισσότερο χρόνο.

Ο Σκούπι αποφάσισε ότι τελικά του άρεσε η φιάλη νερού, αλλά ο Μαξ και ο Φριτς πήγαν μόνο σε μικρή απόσταση, οπότε δεν το χρειάζονταν. Ένα πράγμα που δεν μας αρέσει στο Παλάτι είναι οι μύγες. Τα σκυλιά που είναι καλά, προσπαθούν να τα τσακίσουν και να τα πιάσουν, αλλά ο Μαύρο δεν έχει την ενέργεια να τα καταφέρει. Έτσι τον προβληματίζουν πολύ. Η Ρίτα, που βρίσκεται τώρα στο προβάδισμα, έχει διαμαρτυρηθεί με το να κάθεται απροσδόκητα κατά τη διάρκεια μιας βόλτας και να παραμένει εκεί παρά τις προσπάθειες να την μετακινήσουν. Αλλά δύο περιστατικά με αυτοκίνητα σήμαιναν ότι ξέρω ότι την έχω υπό καλύτερο έλεγχο σε ένα προβάδισμα, αν και προσπαθεί να ξεφύγει από τον πνιγμό μου πάνω της όταν βλέπει ένα όχημα. Μπορεί να δοκιμάσουμε μια μέρα να την απευαισθητοποιήσουμε στο Λιβάδι. Το αυτοκίνητό μου χρησιμοποιήθηκε για τελευταία φορά για να μας πάει όλους στο Dog Palace, το αυτοκίνητο των φίλων μου επιστρέφεται, ελπίζω να επιδιορθωθεί. Επρόκειτο να καθαρίσω καλά το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο πριν το επιστρέψω ούτως ή άλλως.

Κολυμπούσα ξανά και είχα ένα αρκετά αδύναμο στήθος, τα πόδια μου κλωτσούσαν, τα χέρια πήγαιναν καλά, αλλά μάλλον όχι στο σωστό μέρος στο νερό και κάθε τόσο ανταμείβομαι με μια μπουκιά νερό όταν έκανα την αναπνοή μου στο λάθος σημείο του εγκεφαλικού. Αλλά σημειώνεται πρόοδος.